Röportaj

Mikel Harry

Quality Digest geçtiğimiz günlerde, en iyi Altı Sigma uzmanlarından ve hatta Altı Sigma'nın yaratıcılarından biri olarak gösterilen Mikel Harry ile Phoenix'deki çiftliğinde birkaç saat geçirme fırsatı buldu.

Quality Digest: Üçüncü nesil Altı Sigma'dan bahsediyorsunuz. Bununla ne demek istiyorsunuz? Bu, üçüncü nesil Altı Sigma ile kullandığınız IRCA--Innovate, Configure, Realize, Attenuate gibi kavramlarla nasıl bağdaşıyor?
M. Harry: Bu, bizim bireyler olarak Altı Sigma'yı kendi bakış hattımızda nasıl uyguladığımızla ilgili. Altı Sigma'nın ilk jenerasyonu hataları azaltmaya odaklanmıştı: Motorola'da olduğu gibi. İkinci jenerasyon benim (ADD'de, daha sonra da Allied Signal ve GE şirketlerinde) ekonomi ve maliyetleri azaltmaya yönelik çalışmalarımla ortaya çıktı. Üçüncü jenerasyon ise katma değer üretmekle ilgili. Şirketi, ortakları ve hissedarları nasıl büyütürüm? Bu benim yeni kıstasım.
Üçüncü nesil Altı Sigma, araçları kullanmaktan ziyade düşünce gücüyle ilgili. Bunu yaparken elbette birtakım araçlar kullanarak yaptığımız uygulamaları ve diğer jenerasyonları bir kenara bırakmıyoruz.
ICRA 'daki "innovate" yeni bir şeyler bul anlamındadır. Bunu yaptığınız zaman bir sonraki aşama "configure" olacaktır. Yeni bir fikir ortaya koyduğunuzda bunun detaylarını oluşturmalısınız. Detayları oluşturduğunuzda, bu detaylardan birtakım gerçekleri ortaya koymalısınız, "realize". Bu gerçekleri kullanarak da riski azaltmalısınız, "attenuate".
Önce büyük düşünceleri alın ve yenilik olarak biraraya getirin. Aynı büyük düşünceleri alın ve şekillendirin. Ortaya yeni şekiller çıktıkça da bunları işinize yarayacak biçimde kullanın. Problemlerinizi daha derinlemesine ve zengin bir bakışla ele almaya başlayacaksınız.

QD: Üçüncü nesil Altı Sigma'da başka ne gibi yenilikler var? 
M. Harry: Beyaz kuşakların gelmesi. Bir beyaz kuşağa, doğru fikirleri ve daha küçük projelerde farklı bakış açısı kazanma yolunda basit araçlar kullanmayı öğretin. GE çalışanlarının yarısı beyaz kuşak olsa ne olurdu, bir düşünün? Bu, herbiri yılda 20000$ getiren 250000 insan demek. Kara kuşaklar birer hiç olurdu.
QD: Quality Digest'in araştırmalarına göre Altı Sigma'nın ivme kaybettiği gibi algılamalar artıyor. Sizce Altı Sigma dersleri bitiyor mu?
Harry: Endüstrideki çok çeşitli alanlardan yöneticilerle görüşüyorum. Görüyorum ki, özellikle üretim sektörü Amerika'da Altı Sigma'ya doydu. Size bunun doğru olabileceğine dair bir örnek vereyim. 80'lerin başında Motorola'da Deney tasarımı uygulamalarıyla epeyce ileri gittik. Kullandıkça daha da ileri gittik. Sonra baktık ki, bu ilerleme yavaşlamaya başladı. Daha fazla uyguladık, ama daha fazla yavaşlamaya başladık. Sonunda anladık ki doyum noktasına ulaştık. Deney tasarımı kurumsallaşmıştı. Yeni işlerde kendiliğinden şekil değiştiriyordu. Başka bir deyişle yapmak istediğimizi yapmıştık: Onu aldık, kullandık ve kurumsallaştırdık. Eğitimlerin zamanla çekiciliğini ve farklılığını kaybediyor, öte yandan  kurumsal bir bakışla olaya yaklaştığınızda Altı Sigma'nın büyümeye devam ettiğini görebilirsiniz. 
En azından işçi bulma kurumlarında Karakuşaklara doğru artan talebi görmeye başlıyouz. Online işçi bulma kurumlarına bir bakın. Hepsi sertifikalı Kara kuşakları arıyor.

QD: Altı Sigma'nın, lean Sigma gibi, bütün bu varyasyonları işe yarıyor mu?
Harry: İnsanlar Altı Sigma'nın bir amaç değil, bir araç olduğunu unutuyorlar. İş için, operasyonlar için ve süreç için bir araçtır. Altı Sigma'nın temelinde araçlar vardır. Lean Sigma, ISO Sigma, ve daha başka bir sürü "X" Sigma, ırmağa doğru akan küçük derelerdir. 
Benim için Altı Sigma basitçe, bir şemsiyedir. Bu şemsiyenin altında oturmak ise çok çeşitli araçlardan ve uygulamalardan yararlanmaktır.
Evleri boyayan beş kişilik küçük bir şirkette Altı Sigmaya bir bakalım. İşlerin nasıl yapılacağını anlatan bir sorumlu ve ona bağlı çalışan dört boyacı. Altı Sigma'yı okumuş ve soruyor, "Bunu nasıl yaparım?". Reproducibility çalışmaları, Cp'ler, Cpk'lar yapmayacak. Daha basit ve daha temel bir Altı Sigma'ya ihtiyacı var. Belki de bu lean olabilir. Böylelikle insanlar Altı Sigma uyguladıklarına inanmış oluyor.
Yani, bu; boyut meselesi.

QD: Son konuşmamızda küçük (500 kişiden daha az çalışanı olan) şirketlerde geleneksel Altı Sigma uygulamalarının ne kadar zor olduğundan bahsetmiştik. Bunun sebebi Altı Sigma'nın büyük ölçekli şirketleri baz alması mı?
Harry: Kesinlikle. Ben buna "Dikey entegrasyon" diyorum. Düşey bir akış modeli. Tam tepede başlayıp Altı Sigma'yı aşağı doğru iter. Küçük şirketler için başka bir yol izlemek zorunda. Birtakım noktalarda kabarcıklar oluşturmalı.
Mesela: Mesela ben, Altı Sigma yapmayan bir şirketteki bir bireyim. Eğer ben yaparsam, ve iyi yaparsam, belki diğerleri de benim yaptığımı yapacak. Bunun yanında, bir kara kuşak olursam daha fazla kazanacağım. Ben bir kara kuşak olacağım, cebime daha fazla para girecek ve iyi işler yaparsam belki de şirketim Altı Sigma kullanmaya başlayacak. Yani süreç, yukarıdan CEO'dan değil, aşağıdan bireyden başlıyor.
Amaç Altı Sigma'yı getirmek değil. Düşey akış modelinin amacı Altı Sigmayı getirmek ve faydalanmak. Bu Altı Sigma şekil ve karakter değiştiriyor demekle anlatmak istediğim şeydir. Jack Welch, Larry Bossidy, Bob Galvin ve diğerleri gibi yöneticiler artık Altı Sigma reklamı yapmıyorlar. Söyleyeceklerini söylediler, bundan kar ettiler. Yapılan araştırmalardan kara kuşakların artık daha fazla para kazandıklarını görüyoruz. "Şirketimde Altı Sigma yok, kara kuşak olmak istiyorum, nasıl eğitim alabilirim?" diyen insanları görüyoruz. Bireysel bir ilgi görüyoruz.